Verpleegkundig specialist bij Ouderenpsychiatrie: “Als alle zorg goed is geregeld, heb je de helft al gewonnen.”

In 2002 stapte Saskia Bollen voor het eerst de wereld van Mondriaan binnen. Als leerling aan de opleiding Social Work deed ze een project en werd haar interesse in de geestelijke gezondheidszorg gewekt. Ze is gebleven, switchte naar Verpleegkunde en later specialiseerde zij zich tot verpleegkundig specialist ggz bij Ouderenpsychiatrie. Een doorzetter die zich ondanks haar slechthorendheid al jong voornam: “Ik laat mij niet beperken.”

“Mijn interesse in de mens en in de sociale sector is eigenlijk al ontstaan toen ik klein was”, vertelt Saskia. Ik was een kind met een beperking, ik ben slechthorend. Vaak vierde ik vakantie bij de zogenaamde ‘inclusiekampen’, speciale vakantiekampen voor kinderen met een beperking. Verstandelijk, lichamelijk maar ook met gedragsproblematiek of autisme. Toen ik ouder werd, werd ik zelf begeleidster van de kinderen, later jongvolwassenen. Een waardevolle ervaring en voor mij stond vast: ik laat mij niet beperken.”

Gezellige tijd
“Als leerling Social Work deed ik een project bij het Trefcentrum van het voormalige Vijverdal in Maastricht. Patiënten kwamen hier voor rust, gezelligheid en samenzijn. Ik had gesprekjes met hen, we deden spelletjes, lazen samen. Na het project bleef ik als student bij het Trefcentrum werken. Ik hielp in de avonden en weekenden met het organiseren van disco-, spelletjes-, film- en carnavalsavonden. Een gezellige tijd met een leuke mix aan bezoekers, zowel patiënten als mensen uit de buurt kwamen er graag. De verscheidenheid, de onbevangenheid, de levensverhalen van patiënten, het raakte en boeide mij.” Eenmaal met haar diploma op zak, wilde Saskia meer betekenen voor patiënten. “Het was alleen zo’n slechte tijd voor social workers, ook bij Mondriaan was er toen nauwelijks werk in te krijgen. Ik zag een interne oproep voor de duaal opleiding Verpleegkunde en dit sprak me aan, werken én leren. Ik greep de kans met beide handen aan.”

Uitdagingen
“Als verpleegkundige heb ik een schat aan ervaring opgedaan bij meerdere afdelingen en met verschillende doelgroepen. Na verloop van tijd wilde ik meer de diepte in, breder inzetbaar zijn. Ook met het oog op mijn toekomst, ik mocht door mijn slechthorendheid geen nachtdiensten meer draaien vanwege veiligheid- en gezondheidsrisico’s. Ik kreeg bij Mondriaan alle ruimte om mij te gaan specialiseren en om de opleiding tot verpleegkundig specialist te gaan volgen. Daar was ik heel blij mee. Deze opleiding daagde mij uit om op een andere manier naar zorg te kijken dan enkel in de uitvoering. Ieder jaar kom je op een andere werkplek en zo leer je steeds opnieuw om te gaan met de uitdagingen van die werkplek. Wat ik ook heel boeiend vond was het contact met verpleegkundig specialisten over het hele land. Het verruimt je blik en maakt dat je allerlei andere ontwikkel uitdagingen ziet, voor jezelf en voor de organisatie.” Nu, vele jaren, afdelingen en opleidingen verder, werkt Saskia als verpleegkundig specialist ggz bij Ouderenpsychiatrie. “Een fijne en boeiende doelgroep. Mensen met een enorme levensgeschiedenis die zichzelf nogal eens wegcijferen: ‘Ik ben toch al oud’. Ze kunnen vaak meer dan ze denken en wij kunnen veel voor hen betekenen.” Als behandelaar is ze vooral verbindend bezig en met verschillende zaken tegelijk: zorginhoudelijk, beleidsmatig en wetenschappelijk onderzoek. “Ik heb ook veel meer een-op-een contacten nu, een stuk rustiger voor mijn oren.”

Gevoelige snaren
“We kijken bij ouderen naar meerdere levensgebieden waar zorg en aandacht nodig zijn”, gaat Saskia verder. “Denk aan somatische zorg, thuiszorg, wijkverpleging, partners, familie. We werken veel samen met de ketenpartners, daar zijn we ook afhankelijk van. Voorop staat in ieder geval: een goede inbedding van alle zorg. Als dit goed is geregeld, heb je de helft al gewonnen. Ouderen komen niet altijd voor zichzelf op, laten het soms een beetje gaan, maar als ze merken dat de zorg loopt geeft dat rust en wordt hun stemming beter. Vaak hebben ze dan ook meer te doen en zijn ze minder eenzaam. Onder de groep steeds langer thuiswonende ouderen en ook onder bewoners van verpleeghuizen, nemen psychische problemen toe. Het kan dan gaan om persoonlijkheid- of gedragsproblematiek door ziektes zoals dementie en beroerte, of door andere factoren waardoor karakterkenmerken worden versterkt of verscherpt. Maar ook maatschappelijke zorgproblemen door individualisering, digitalisering of zoals nu, door de corona-crisis, kunnen bijdragen aan psychische problemen. Het is belangrijk om te weten hoe je deze ouderen het beste kunt benaderen. Dat doe je door hen te leren kennen en hun gevoelige snaren te herkennen. Het ambulante deel in mijn werk vind ik trouwens heel fijn: ik kom bij de ouderen thuis en krijg zo een breder beeld. Zeker wanneer het wat minder goed gaat want dat vertellen ze niet altijd tijdens een afspraak op locatie.”

Ben jij geïnteresseerd in werken als verpleegkundig specialist bij Mondriaan? Bekijk deze vacature.