Social worker bij Forensische Zorg: “Voldoening haal ik vooral uit de kleine dingen.”

By 7 januari 2021 Uitgelicht

Tijdens het 3e jaar van haar opleiding Social Work liep Nancy Kalfics stage bij onze Forensische Kliniek Radix. Ze ging er niet meer weg. Tenminste, tot nu.

 

“Het werken in een gedwongen kader prikkelde mij al tijdens mijn opleiding”, vertelt Nancy. “Waarom doet iemand dingen die niet mogen? Na 5 jaar vind ik dat nog steeds interessant om mee bezig te zijn. Op onze afdeling verblijven 12 patiënten die we zorg bieden in multidisciplinaire teams. Dat betekent dat we in een team met verschillende achtergronden werken aan hetzelfde doel. Naast social workers en verpleegkundigen zijn dat onder andere psychiaters, psychologen, vaktherapeuten, transmuraal werkers en ervaringsdeskundigen.”

“Patiënten die bij ons zijn opgenomen hebben een strafbaar feit gepleegd en zijn hier voor veroordeeld. Behandeling op een forensische afdeling is dan ook een voorwaarde van hun straf. Zo’n voorwaarde wordt opgelegd wanneer de kans op recidive groot is en iemand behandeld moet worden om te werken aan zijn/haar psychiatrisch toestandsbeeld, delict gedrag en/of verslavingsproblematiek. Sommige patiënten komen direct vanuit de penitentiaire inrichting, anderen vanuit thuis. Dit is afhankelijk van hun juridische status ofwel veroordeling.”

Werken op een Forensische afdeling
“Op onze afdeling worden patiënten begeleid door social workers (agogen) en verpleegkundigen, ieder met zijn eigen kwaliteiten en expertise. Voor de patiënten zijn we vooral een luisterend oor. Van een aantal ben ik persoonlijk begeleider. Dit houdt in dat ik samen met de patiënt de behandeling van het begin tot het eind doorloop. Om de 6 tot 8 weken bespreekt het multidisciplinaire team het behandelplan met de patiënt. Als persoonlijk begeleider bereid ik dat samen met de patiënt voor. Ook maak je samen een weekplanning waarin rekening wordt gehouden met risicosituaties en de doelen van de patiënt.”

Levenslijnen
“De dag begint met een gezamenlijke dagopening waarbij alle patiënten en begeleiders aanwezig zijn. Op die manier sluiten we de dag ook weer af. Tussendoor heeft iedereen zijn eigen programma. Naast dat patiënten participeren in huishoudelijke taken, zoals koken en corvee, zijn er groepstherapieën, die geven wij als agogen en verpleegkundigen samen met een psycholoog. Het in kaart brengen van de levenslijnen, onderdeel van therapie, is altijd interessant. Voor patiënten wordt uiteindelijk de rode draad in hun leven zichtbaar; wat heeft ertoe geleid dat zij in de problemen zijn gekomen? Wat heeft invloed op hun gedrag en hoe groot is die invloed op dit moment?”

Band
“Wat ik jammer vind is dat in de media alleen de gevallen komen waarbij het niet gaat zoals het zou moeten gaan. Als deze mensen niet worden geholpen, weten we zeker dat ze geen vooruitgang boeken. Wat ik hier heb geleerd is dat ze zelf ook vaak slachtoffer zijn. Velen zijn opgegroeid in een moeilijke situatie en hebben te maken gehad met een verstoring. Het is interessant om te zien hoe wij hen kunnen helpen, welke therapie goed voor hen werkt. Om patiënten bewust te maken van het nut van een behandeling is het belangrijk om een band op te bouwen en hen te motiveren de behandeling te aanvaarden. Samen kijken we naar doelen, iemand wil bijvoorbeeld het contact met zijn familie herstellen of van een verslaving afkomen, en naar de risicofactoren.”

Dankbaarheid
“Natuurlijk ben ik ook wel eens in situaties gekomen waarin ik me niet prettig voelde. Iemand kan te persoonlijk worden of intimiderend. Je moet alert zijn. Op zo’n moment is het fijn om te weten dat je bij de rest van het team terecht kunt en iemand het even van je overneemt. We hebben een goed en stabiel team, heel belangrijk. We kunnen altijd over dingen praten en er wordt naar elkaar geluisterd. Voldoening haal ik vooral uit de kleine dingen. Zoals de dankbaarheid die je krijgt na een ventilerend gesprek. Of als je ziet dat een patiënt heel hard heeft gewerkt en daadwerkelijk zijn doel heeft bereikt. Komt er jaren later ineens een spontaan telefoontje binnen: ‘het gaat heel goed met me, dank je wel voor je hulp’.”

Switch
“Ik doe mijn werk op de forensische afdeling al jaren met veel plezier en voldoening en ik wil graag met deze doelgroep blijven werken. Toch ga ik een switch maken. Ik ga aan de slag als casemanager bij het Forensisch Fact van Mondriaan: vanuit de forensische afdeling kunnen patiënten hier naar doorstromen. Het is een ambulante rol met meer zelfstandigheid, het is ook meer maatschappelijk werk. Ik kijk uit naar deze verbreding en in de toekomst wil ik mij nog verder verdiepen in het forensische werkveld, bijvoorbeeld door het volgen van de hbo+ opleiding Forensische Psychiatrie. Ik ben blij met al deze mogelijkheden binnen Mondriaan en heb enorm veel zin in mijn nieuwe rol.”

Geïnteresseerd in werken als verpleegkundige of social worker op de forensische afdeling van Radix? Bekijk deze vacature