Laura
Laura Schrooders is psychiater in opleiding en werkt tijdens een deel van haar laatste studiejaar bij de spoedzorg van Mondriaan. Na de opleiding tot basisarts koos ze bewust voor een specialisatie in de psychiatrie: “Hier mag ik onbeperkt nieuwsgierig zijn!”
Laura ervaart een vrijheid die ze in het ziekenhuis miste. “Tijdens mijn co-schappen werd mijn beeld van de hiërarchie in het ziekenhuis bevestigd, in de psychiatrie gaan we veel meer uit van samenwerking. Als co-assistente in dit vakgebied had ik meteen het gevoel dat ik al mocht meedoen.” Daarnaast is ook het feit dat de 33-jarige brunette mensen nu langer kan blijven volgen, reden voor deze specialisatie. “Ik leer de patiënten echt kennen, bouw een band met ze op.” Maar in de spoedzorg zie je toch voornamelijk mensen in een crisissituatie, waarna ze een behandeltraject ingaan? “Dat klopt inderdaad, maar juist door die grote verscheidenheid aan problematieken is het op dit moment dé plek voor mij. Hier zie je alles, van psychoses, depressies en mensen die suïcidaal zijn tot mensen met een angst- of persoonlijkheidsstoornis. Na mijn afstuderen zou ik graag wisselen naar een combinatiefunctie van spoedzorg en langdurige zorg.”
De eerste ervaring met iemand die suïcidaal was vond Laura: “Spannend en eng. Nu weet ik dat er meer lagen zijn. Als iemand aangeeft dood te willen, kan dat ook een roep om hulp zijn. Die persoon wil dan bijvoorbeeld rust of uit de huidige situatie ontsnappen.” Laura is geboren en getogen in Maastricht. Het is haar wens om dicht bij huis te kunnen wonen en werken. Mondriaan past in dat opzicht perfect bij haar toekomstbeeld. “De keuze voor Mondriaan is echter ook ingegeven door een positieve ervaring in de eerste stageperiode en vanwege de mogelijkheid mijn opleiding grotendeels zelf vorm te kunnen geven. Ik mag specifieke leerdoelen aangeven. Niet: Wat gaan we doen? Maar: Op basis van deze diagnose wil ik dit of dat doen. Uiteraard binnen kaders en altijd in overleg met mijn supervisor.”
“Bijzonder,” vindt Laura de dankbaarheid die ze ontvangt. “Ik ging ooit boodschappen doen met een patiënt die dat al jaren niet meer durfde. Hij werd emotioneel van het feit dat hij dit weer mocht beleven.” Vaak zijn het kleine dingen, die voor een ander het verschil maken. “Het draait allemaal om vertrouwen. Ik ben niet alleen Laura de psychiater. Ik ben ook een mens en dat laat ik zien. In de spoedzorg zien we regelmatig mensen die tussen wal en schip vallen. Zij zijn zo blij en dankbaar als ze eindelijk ergens terecht kunnen en hulp krijgen.”