Jos & Elian
Ze werken al jaren samen, vullen elkaar moeiteloos aan en delen een rustig soort bevlogenheid. Jos en Elian, senior casemanagers bij Kracht in Zorg, zijn niet de types die zich op de borst kloppen - hun werk spreekt voor zich. Dag in, dag uit staan ze klaar voor mensen die vaak alle hoop op hulpverlening al hebben opgegeven: jongeren en volwassenen die zorg mijden, soms met een forensische achtergrond, altijd met een complex verhaal.
Bij Kracht in Zorg, sinds dit jaar onderdeel van Mondriaan, draait alles om volhouden, nabij blijven en vertrouwen opbouwen. Het team biedt intensieve ambulante begeleiding en beschermd wonen aan jeugdigen, volwassenen en soms hele gezinnen die tussen de wal en het schip dreigen te raken, vaak met psychiatrische, verslavings- of justitiële problematiek. Hulpverlening met een lange adem - maar juist daarin ligt de kracht van Jos en Elian.”
Zo begon het
Jos moest even zoeken voordat hij zijn plek vond in de zorg. “Ik was sportmasseur, deed wat met jeugd en voetbalclubs. Mensen helpen, dat zat er altijd al in. Via de jeugdgevangenis in Cadier en Keer rolde ik het werk in, bij Kracht in Zorg. Daar kreeg ik de kans om de forensische leerweg te volgen - na een paar maanden merkte ik dat dit werk me écht trok. Naast de cliënt staan, niet erboven.”
Elian knikt. “Dat herken ik. Ik kwam uit de gesloten jeugdzorg, waar je werkt met dwang en regels. Hier draait het om vertrouwen. Zelfs in een forensisch kader kun je nog steeds zeggen: ik ben er voor jou.”
Jos: “We moesten veel zelf uitzoeken, maar dat paste bij ons. Kracht in Zorg gaf ons de ruimte om te groeien, fouten te maken en te leren.”
De kracht van kleine stapjes
“Elk klein stapje is een kers op de taart,” zegt Elian. “Soms zie je een cliënt geen grote vooruitgang maken, maar als iemand die jarenlang de deur niet opende dat opeens wél doet, dan is dat goud.”
Ze vertelt over een forensische cliënt die op een dag zei: Jij bent de eerste die mij als mens ziet. “Dat maakte veel indruk op mij.”
Jos vult aan: “Je werkt met mensen die vaak teleurgesteld zijn. Dan begin je niet met doelenlijsten, maar met een band. Pas als iemand jou vertrouwt, kun je samen iets opbouwen.”
Elk gesprek begint met nabijheid
Geen bureau, maar aandacht
Bij Kracht in Zorg werken ze volgens de presentiemethodiek. “Elk gesprek begint bij nabijheid,” zegt Elian. “Niet op kantoor, maar bij iemand thuis, onderweg, of tijdens een wandeling. Je zit niet achter een laptop met een lijstje doelen - je kijkt iemand in de ogen, drinkt koffie, praat.”
Jos vult aan: “We hebben cliënten die de telefoon niet opnemen, maar als je voor de deur staat, doen ze open. Dat is presentie: er zijn. Soms letterlijk in de kou, maar wel met aandacht.”
Er zijn, ook als het zwaar wordt
Hun werk vraagt geduld en veerkracht. En soms breekt je hart. Jos vertelt over een keer dat hij twee kleine kinderen moest verplaatsen naar een ander opvangadres. ‘Zijn we weer stout geweest?’ klonk het vanaf de achterbank. Dan zit je met een brok in je keel in de auto. Je weet dat het goed is wat je doet, maar het hakt erin. Dat soort momenten vergeet je niet.”
En soms gaat het letterlijk om leven en dood. Elian: “Ik kreeg een keer een appje: ‘Ik ga voor de trein springen.’ Dan laat je alles vallen. Natuurlijk is dat zwaar, maar juist dan moet je er zijn. Je leert prioriteren: op dat moment is die ene cliënt alles.”
Samen sterk
Jos en Elian werken inmiddels ruim elf jaar samen. “Soms speelt Jos even de strenge richting een cliënt”, vertelt Elian. “Dat roept in eerste instantie weerstand op, maar het paadje is gelegd, zeg maar. Later giet ik er dan een zacht sausje overheen. In de tussentijd heeft iemand er wel al over kunnen nadenken en is de weerstand meestal wat gezakt. Wat dat betreft vullen wij elkaar goed aan en altijd in één lijn richting de cliënt.”
Jos: “We verschillen echt wel eens van mening. Dan denk ik: dit werkt niet, en Elian zegt: joh, zo erg is het niet. Maar we vallen elkaar nooit af tegenover de cliënt. We hebben hetzelfde doel: iemand vooruithelpen."
Kansen zien in een beerput van ellende
“Elk verhaal heeft iets wat wél kan,” zegt Elian. “Onze cliënten hebben vaak een heel andere leefwereld. Hun leven speelt zich af tussen schulden, verslaving, wantrouwen of eenzaamheid. Het voelt soms wel eens alsof je in een beerput van ellende werkt. En toch probeer je altijd iets van kansen, van hoop te zien. Dat is wat dit werk zo bijzonder maakt.”
Jos vult aan: “Een cliënt durfde jarenlang de deur niet uit en geen enkele afspraak zelf te maken. Na maanden samen oefenen durft ze nu zelf te bellen naar de tandarts en gaat ze er alleen naartoe. Voor ons klein, voor haar een enorme overwinning. Dáár doe je het voor.”
Elian: “Ook maak je mee dat sommige cliënten eerst nog onderuitgaan. Dan moet je wel eens loslaten. Wij lopen een stukje mee, maar zij moeten zelf lopen. Je kunt het niet voor iemand doen. Het gaat om kleine stappen en accepteren dat je niet iedereen kunt redden.”
Wij blijven dichtbij, geven niet snel op
Blijf mens
“Speel geen rol,” zegt Elian. “Wees gewoon mens. Natuurlijk houd je professionele afstand, maar laat ook iets van jezelf zien. Cliënten voelen het als je oprecht bent.”
Jos: “Je hoeft niet alles te vertellen, maar als iemand iets deelt over verlies of verdriet, mag je best zeggen wat dat met jou doet. Dan ben je niet ‘de hulpverlener tegenover de cliënt’, maar twee mensen die elkaar begrijpen.”
“Vaak denken cliënten dat hulpverleners geen rugzak hebben,” zegt Elian. “Dan zeg ik: jawel hoor, ik ook. We zijn allemaal mens.”
Een lach hoort er ook bij
"Humor hoort bij ons werk; het maakt ons team licht, menselijk en toegankelijk”, zegt Jos. "Met de decembermaand voor de deur denk ik vaak terug aan een mooi voorbeeld: de jaren waarin ik als Sinterklaas op pad ging, samen met collega-pieten. We bezochten onze eigen locaties en ook de kinderen van cliënten, waar een kort komisch optreden altijd voor veel hilariteit zorgde - precies het soort warmte en benaderbaarheid dat Kracht in Zorg kenmerkt.”
Samen nabij
Op de vraag hoe Kracht in Zorg in één zin te omschrijven, hebben Jos en Elian een duidelijk antwoord.
Jos: “Wij geven niet snel op. Dichtbij blijven - dat is waar Kracht in Zorg voor staat.
Elian: “Samen nabij - dat zegt eigenlijk alles.”
Heb je interesse in werken bij Kracht in Zorg? Ga naar deze pagina.