Jeroen
“Voor KP’ers is Mondriaan dé plek om jezelf te blijven ontwikkelen, omdat deze grote organisatie alle doelgroepen behandelt. Daarnaast vind ik het fijn collega’s met dezelfde denk- en werkwijze te ontmoeten, waarmee je regelmatig even kunt klankborden.”
Mondriaan: dé plek om jezelf te blijven ontwikkelen
KP’ers? “Ach, ja die afkortingen hè? KP’s staat voor Klinisch Psycholoog, dat ben ik na mijn opleiding die ik komend jaar hoop af te ronden. Het is een brede opleiding gebaseerd op vier pijlers: behandeling, diagnostiek, wetenschappelijk onderzoek en management. Juist dat beetje van alles maakt het voor mij heel interessant.”
Jeroen wilde ooit scheikunde studeren, maar bleek daarin eigenlijk helemaal niet zo goed. “Ik denk dat het tastbare, het duidelijke van dat vak me aantrok. Gelukkig was ik wel goed in biologie, waardoor ik de opleiding psychologie kon doen. Dat past ook bij me: Ik wil mensen helpen, ze intrigeren mij. Ik wil snappen hoe het brein werkt en alternatieven bieden voor terugkerende patronen.”
Jeroen heeft al veel doelgroepen gezien. Bij Keerpunt werkte hij in de jeugdzorg en later in een kliniek voor mensen met een eetstoornis.
Ik wil oprecht helpen. Ik speel geen rol, want daar prikt een patiënt heel snel doorheen.
“Het betreft daar echter eenzijdige problematieken, waardoor ik mezelf niet verder kon ontwikkelen. Dat is de reden dat ik bij Mondriaan heb gesolliciteerd. De eerste twee jaar van mijn opleiding heb ik bij de Poli Volwassenen (voormalig PsyQ) met volwassenen gewerkt en nu dus op Wijerode met ouderen. Blijkbaar ben ik in staat om laagdrempelig contact te maken met mensen, waardoor ik snel
hun vertrouwen win. Ik wil oprecht helpen. Ik speel geen rol, want daar prikt een patiënt heel snel doorheen. Die klik met de patiënt is noodzakelijk om hem of haar goed te kunnen helpen.”
Het doet Jeroen goed als hij ziet dat hij echt het verschil heeft kunnen maken. “Bij de Poli Volwassenen heb ik een jonge vrouw behandeld die suïcidaal was. Na anderhalf jaar MBT-training (gericht op het beter leren begrijpen van het eigen gedrag en dat van anderen) kwam ze in een echtscheiding terecht.
Juist door de behandeling kon ze deze situatie goed het hoofd bieden. De patiënte maakt nu plannen voor een opleiding en blijft voorlopig bewust alleen.”
Jeroen veert op bij de herinnering aan een andere patiënt: “Een kunstenares gaf míj iets: een boekje met aquarellen en teksten, zoals zij zichzelf zag. Heel bijzonder!”
Dat zijn toekomst binnen Mondriaan ligt staat voor Jeroen vast: “Ik heb hier zoveel mogelijkheden. Interessant is de overlap tussen jeugd-, volwassen- en ouderenproblematiek. Verder vind ik onderzoek interessant, maar wil ik ook mensen blijven zien. Ik geef al les, maar als klinisch psycholoog mag ik straks ook jonge studenten begeleiden. Die afwisseling, daar hou ik van!”