Daisy
Mensen die door de maatschappij zijn afgeschreven, reikt zij de helpende hand. Maak kennis met Daisy, verpleegkundig specialist ggz en regiebehandelaar bij Mondriaan Forensische Zorg in Heerlen. Zij vertelt hoe zij het verschil maakt voor patiënten die tussen wal en schip dreigen te vallen.
‘Opsluiten die lui en de sleutel weggooien’, zo krijgt ze nog wel eens te horen als ze vertelt met welke doelgroep ze werkt. Het deert Daisy geenszins. De verpleegkundig specialist heeft geen begrip van haar omgeving nodig om zich te motiveren. Zij weet wel beter. “De wereld is niet zwart-wit. Achter elke patiënt zit een verhaal.”
Daisy helpt mensen die door de buitenwereld al zijn afgeschreven bij een veilige terugkeer naar de samenleving. Patiënten zoals Willem voor wie een gedwongen opname en behandeling noodzakelijk is om hen in het gareel te houden. Ze ziet hem nog binnenkomen. “Hij gedroeg zich zeer agressief, was alcoholverslaafd en had meerdere delicten achter zijn naam staan. Daarbij weigerde hij elke vorm van hulp. Omdat ons gevoel zei dat er meer aan de hand was, hebben we een onderzoek opgestart. Daaruit bleek dat deze jongeman een psychotische stoornis had en daarnaast ook nog licht verstandelijk beperkt was. Hij begreep de wereld niet en de wereld hém niet. Inmiddels is hij ingesteld op de juiste medicatie en gaat het veel beter met hem.”
Een maatje te groot
Daisy kijkt graag verder dan haar neus lang is. Elf jaar geleden begon zij als stagiaire social work bij Radix, tegenwoordig Mondriaan Forensische Zorg, in Heerlen. De Zuid-Limburgse werd gegrepen door de persoonlijke verhalen van patiënten. “Wat is er in hun leven gebeurd dat zij de grens overschrijden en buiten de maatschappij zijn komen te staan? Die vraag intrigeert mij.”
Haar passie en talent bleven niet onopgemerkt. De toegewijde stagiaire werd verwelkomd in de flexpool en dompelde zichzelf onder met kennis. Als verpleegkundig specialist ggz en regiebehandelaar geeft zij anno 2024 leiding aan twee transforensische afdelingen. Daisy stuurt collega’s aan, maakt en evalueert het behandelbeleid, diagnosticeert en initieert onderzoek, schrijft medicatie voor en regelt de zorg na ontslag.
Als behandelaar maakt ze contact en bouwt ze aan een stevige vertrouwensband met patiënten. Mannen en vrouwen uit alle lagen van de bevolking die ergens in hun leven op het verkeerde pad zijn beland en zodanig de grenzen overschrijden dat een gedwongen opname nodig is.
Daisy licht toe: “Deze patiënten zijn een maatje te groot voor de reguliere ggz, maar hebben (nog) geen recht op forensische zorg en dreigen daardoor tussen wal en schip te vallen. De meesten kampen met een psychiatrische stoornis en een verslaving, vaak in combinatie met een verstandelijke beperking of sociaal-maatschappelijke problemen. Naast de gewenste rust en structuur bieden wij hen weer perspectief op een beter leven. De zorg en begeleiding die nodig is om met vertrouwen te kunnen functioneren en op het rechte pad te blijven.”
Door creatief te zijn, maken we het verschil voor de patiënt
Creatief zijn
Voor Daisy voelt het als een voorrecht om bij te dragen aan het welzijn van de patiënt en aan de veiligheid van de maatschappij. “Binnen de protocollen zoek ik de grenzen op om te ontdekken wat voor een patiënt wel en niet werkt. Dat betekent dat je creatief moet zijn en soms compromissen moet sluiten. Zo bouw je een behandelrelatie op en laat je de patiënt zien dat je niet alleen maar bepaalt, maar ook meedenkt.”
Alles draait om contact
Werken in de (trans)forensische zorg is natuurlijk niet zonder risico. Patiënten zijn geestelijk ziek en verslaafd en kunnen onvoorspelbaar zijn in hun gedrag. Toch heeft Daisy zich nooit onveilig gevoeld, zelfs niet toen ze zwanger was. “Ik sta stevig in mijn schoenen, ben duidelijk en bewaak strikt mijn grenzen. Daarbij is er binnen ons team veel aandacht voor veiligheid. De saamhorigheid is groot, we houden elkaar scherp en worden regelmatig getraind in risicotaxatie en de-escalerend handelen. Veiligheid gaat dus veel verder dan hoge hekken, camera’s en beveiligingssystemen; het is mensenwerk. Ik spreek nog regelmatig oud-patiënten. Ook als de opname en behandeling niet het gewenste effect hebben, blijf ik investeren in een goed contact. Daar valt of staat alles mee binnen de forensische zorg.”
Compliment
Daisy is dankbaar voor de kansen die ze kreeg om zich te ontwikkelen en zo het verschil te kunnen maken voor patiënten die door de samenleving al zijn afgeschreven. Mensen zoals Willem. “Deze man lijkt in niets meer op de agressieve gebruiker die geen zorg duldde. Hij is heel vriendelijk, kwetsbaar en staat open voor de wereld. Omdat hij geen stemmen meer hoort, heeft hij ook geen alcohol meer nodig om ze te dempen. Willem is er klaar voor om beschermd gaan wonen. Het liefst wil hij bij ons blijven, zo heeft hij laten weten. Een mooier compliment had hij ons niet kunnen geven.”
Vanwege de privacy hebben we de naam van Willem gefingeerd.