Anna

Anna: “Ja, grappig hoe het is gelopen. Wat begon als vakantiewerk werd een weekendbaan en later een vaste baan en ik moet zeggen dat ik nog lang niet ben uitgekeken! Had ik vooraf allemaal niet kunnen bedenken.”

In de buurt

“Bij Akkerweide, gelegen in Hoensbroek, verblijven maximaal 39 volwassenen met psychiatrische problematiek die begeleiding nodig hebben bij het weer opbouwen van een zelfstandig bestaan, buiten de muren van de psychiatrie", gaat Anna verder. "Denk aan wonen, werken, sociale contacten, financiën. Ze wonen bij ons semi zelfstandig, hebben een eigen appartement maar wij zijn in de buurt. Dagelijks bekijken we in ons team wie welke cliënt die dag begeleidt. Die begeleiding verschilt per cliënt, we bekijken samen wat er die dag nodig is. Dat kan het bespreken van de dag/het maken van een planning zijn of een ventilerend gesprek. Of ondersteuning bij het uitvoeren van huishoudelijke taken. Hierbij ontstaan vaak leuke en interessante gesprekken. Van een aantal cliënten ben je ook persoonlijk begeleider, dan heb je intensievere contacten bijvoorbeeld met de familie of bewindvoerder."

"We zijn een hecht team, een multidisciplinair team. Samenwerken is bij ons ook echt samenwerken. Niet alleen met de cliënten maar ook binnen het team. Wanneer iedereen wekelijks aanschuift voor overleg - de behandelaren, de ergotherapeut en maatschappelijk werker - pik je van alles mee. Ook de psychiater en arts zijn frequent op onze locatie aanwezig. Je leert steeds wat bij vanuit een andere hoek. Dat vind ik erg leuk en interessant aan mijn werk.”

Blanco

“Die eerste weken bij Akkerweide - toen ik er blanco instapte - bevielen mij gelijk zo goed dat ik niet lang hoefde na te denken over de vraag of ik er ook wilde blijven werken na de vakantieperiode, tijdens mijn laatste studiejaar. Het werden om en om de weekenden, dat was goed te combineren met mijn afstuderen. Handig was ook dat ik mijn eindscriptie kon toespitsen op mijn werkomgeving, ik koos als onderwerp ‘het bevorderen van de eigen regie bij de cliënt’. Ik herinner mij vooral ook hoe verbaasd ik was over het contact met de cliënten. Dat verliep zo vlot en makkelijk. Niet alleen ík stelde vragen en deed moeite om hen te leren kennen, ook zij deden omgekeerd die moeite en toonden interesse in mij. Dat je dan een band opbouwt en van daaruit gaat samenwerken aan de behandeling, ik vond het bijzonder om mee te maken, kende dat nog niet. Toen ik afstudeerde kwam de volgende vraag en ook daar hoefde ik niet lang over na te denken. Zeker wilde ik blijven.”

Succeservaringen moeten worden gedeeld en gevierd

Kaartje in de bus

“Soms komt er een kaartje binnen van een ex-bewoner. Om even te laten weten dat het goed gaat of ander nieuws. Laatst nog, een kaartje van iemand die enthousiast schreef dat ze weer studeerde. Dat is fijn om te horen. Als een cliënt de stap weer kan maken naar zelfstandigheid en ons gaat ‘verlaten’ gaat nog nét de vlag niet uit, maar we maken er zeker een mooi afscheid van. Koffie en lekkers erbij natuurlijk. Het is altijd weer een speciaal moment om mee te maken. Succeservaringen moeten worden gedeeld en gevierd! Dat geldt ook voor de ‘kleine’ successen. Als iemand met angst voor het reizen met de bus uiteindelijk toch die bus weer pakt, vieren we die herwonnen vrijheid.”

Prille carrière

“Ik ben blij hoe het tot nu toe allemaal is gelopen in mijn ‘prille carrière’. Dat ik goed heb kunnen ontdekken en ervaren wat bij me past. Ik voel me thuis in dit werk, in het team, in deze organisatie. Door het aan te gaan en me open te stellen ben ik geworden wie ik nu ben: een tevreden medewerker die nog meer wilt ontdekken. Ik heb al een keer meegelopen op een open opname afdeling en ben van plan om vaker zo’n uitstapje te maken. Ik wil graag kennismaken met andere doelgroepen, meekijken hoe er op andere afdelingen wordt (samen)gewerkt en daar weer van leren. De ruimte en mogelijkheden zijn er dus die benut ik graag!”