‘Iemand weer even de realiteit terug kunnen geven. Dat is mooi.’

By 10 november 2018 Nieuws

Het kon Kimberly niet bloederig genoeg zijn vroeger. Op haar zesde keek ze gefascineerd naar openhart operaties bij Vinger aan de Pols, het medisch tv-programma. Geneeskunde en diergeneeskunde hadden Kimberly’s interesse. Toen op de middelbare school bleek dat de exacte vakken – noodzakelijk voor een studie Geneeskunde – niet haar sterkste kant waren, koos ze toch voor de zorg. Ergotherapie of Verpleegkunde, dat was nog even de vraag.

Geluk!
Kimberly: ‘Ik koos voor Ergotherapie, maar al snel wist ik: dit is niet wat ik zoek. Ik haalde er geen voldoening uit en switchte dan ook naar Verpleegkunde. Tijdens mijn stages bij Mondriaan – ik werkte bij De Hage – werd meteen duidelijk dat de GGZ mijn richting was. Ik vind het menselijk brein fascinerend; hoe werkt het en wat kan het teweeg brengen? Na mijn afstuderen had ik superveel geluk, want bij De Hage was een vacature en mocht ik weer aan de slag! Jammergenoeg was er na een jaar bij een reorganisatie geen ruimte meer voor mij, dus: afscheid nemen van De Hage.’

Interessante aanvulling
‘Ik wist dat er een plek vrij was bij Radix, de forensisch psychiatrische tak van Mondriaan. Ik solliciteerde en mocht meteen starten. De forensische psychiatrie: heel andere doelgroep, andere manier van werken en natuurlijk de juridische aspecten waarmee je te maken hebt. Dat laatste vind ik een interessante aanvulling op mijn werk als verpleegkundige.’

Vertrouwen opbouwen
‘Er heerst nog wel eens het beeld van de geestelijke gezondheidszorg dat het gevaarlijk is. Dat vind ik jammer, want weet je, het zijn vooral mensen hè! Dat moet áltijd je uitgangspunt zijn. Je moet vertrouwen in hen hebben. Dat is nodig in dit werk. Omdat je elke dag met hen aan de slag bent, ben je ook hun aanspreekpunt. Dan is het opbouwen van een vertrouwensrelatie van groot belang. Als verpleegkundige observeer je, overleg je met het team en de behandelaren, maak je keuzes en inschattingen, maar er is ook tijd en ruimte voor een gesprek en een spelletje. Ook een belangrijk onderdeel van de therapie; het zorgt niet alleen voor een andere sfeer, je krijgt op die manier ook een ander beeld van je cliënten. Nee, ik ben nog nooit bang geweest, maar je bent wel voortdurend alert.’

Er zijn voor de cliënt
‘Ik kan iedereen de stap naar de GGZ aanraden. Het is zó anders als in het ziekenhuis waar je bezig bent met het lopen van je rondes, met het uitdelen van medicatie, met het wassen van patiënten. Hier observeer je, bied je cliënten structuur, maar krijg je ook de ruimte om af te wijken als dat nodig is. En er is nog tijd voor een gesprek met een cliënt. Dat is fijn.’

Iets betekenen
‘Het mooiste aan dit werk? Wanneer iemand onze realiteit even kwijt is en het lukt je die een klein stukje terug te geven… Als je dan merkt dat het weer wat opklaart in zijn hoofd, dát vind ik het allermooiste. De cliënt moet het werk doen, wij staan aan de zijlijn. Als iemand het even niet meer weet, ben jij er om hem te ondersteunen.’