“Als ik nu terugkijk ben ik vooral trots op mijn collega’s, maar zeker ook op de kinderen.”

By 31 augustus 2020 Uitgelicht

In de afgelopen periode hebben we met medewerkers gesproken over hoe anders hun werk was tijdens de coronaperiode. Nu de maatregelen steeds verder zijn versoepeld, sluiten we de reeks af met Loraine, psychiatrisch begeleider MiKx-groep van Mondriaan Kinderen & Jeugdigen.

Loraine werkt in Maastricht in de 24-uurs zorg voor kinderen van 7 tot 13 jaar. De kinderen krijgen behandeling voor diverse problematiek zoals autisme, ADHD, hechtingsproblematiek en gedragsproblematiek. Ieder kind heeft bepaalde doelen waarin zij dagelijks worden begeleid en ondersteund. “Voor ons als groepsleiding was het niet zo heel anders tijdens de strenge coronamaatregelen”, vertelt Loraine. “Het was vooral voor onze kinderen heel moeilijk.”

“Vóór de coronamaatregelen mochten de kinderen één dag in het weekend een nacht thuis slapen. Nu mocht er enkel en alleen bezoek plaatsvinden in een aparte ruimte en onder strikte voorzorgsmaatregelen, maximaal 1 bezoeker per kind per dag. Moeilijk hoor, voor de kinderen en hun ouders. Om te zorgen dat ze toch zo veel mogelijk contact met elkaar hadden, konden de kinderen meerdere keren per dag beeldbellen met hun ouders. De structuur van de groep zag er in deze periode heel anders uit: de leerkrachten waren er niet, dat waren wij nu, en behandelaren en therapeuten kwamen niet meer naar onze locatie. Zij onderhielden het contact met de kinderen ook via beeldbellen. We mochten ook niet van het terrein af, gelukkig hebben we een fijne buiten speelruimte op het terrein. Ineens was het belangrijk geworden om elke dag de temperatuur van de kinderen op te meten en als ze klachten hadden moesten we kijken welke maatregelen nodig waren.”

“Afstand houden op een groep met kinderen is erg lastig, je zou bijna kunnen zeggen dat wij een ‘huishouden’ onderling vormen. De kinderen hebben behoefte aan nabijheid, aan een knuffel van ons wanneer ze het even pittig hebben. Hoe langer die afstand duurde, hoe moeilijker het werd. De kinderen zijn gebaat bij duidelijkheid en structuur, het was een verlichting toen de school weer openging en de kinderen ook weer op verlof naar huis konden! De maatregelen vanuit de overheid hadden behoorlijk wat invloed op onze kinderen. Hier moesten wij snel op anticiperen en dit vroeg ook wat van ons aanpassingsvermogen. We hebben hierdoor gezien dat wij een veerkrachtig en flexibel team zijn en als ik nu terugkijk ben ik vooral trots. Trots op hoe we met de coronacrisis zijn omgegaan, wij als collega’s, maar zeker ook de kinderen. Ik denk dan vooral aan de fijne gesprekken die we met elkaar hadden in die moeilijke periode. Dat waren van die momenten waarop je echt van betekenis kon zijn voor elkaar en voor de kinderen. De maatregelen zijn nu weer bijna allemaal teruggedraaid. Therapeuten zijn weer aanwezig op de locatie en ook mogen de ouders weer op bezoek komen. Dat is voor de kinderen super fijn! En in de vakantie konden we er gelukkig ook weer op uit. Naar de bioscoop, het Blote Voetenpad, een ijsje eten. Het kan en mag gelukkig allemaal weer.”